THEMA 2: BLAUWE TURF; PEELLAND EN PEELLANDERS

Het is een tocht langs dorpen en heerlijkheden. Dorpen die als kralen aan een rozenkrans geregen waren "rond de zetel van het hoge moer".



(foto rechts)Liessel - Dit echt Brabantsche dorp is een kerkdorp van Deurne. Kleine huisjes, met een grooten kerk, het zinnebeeld van kleinen staat in het wereldsche maar grooten stand in het hemelsche. Het oude volk der kathedralen is niet uitgestorven; op de dorpen is het nog te vinden.



 


Sommige turfsoorten zijn ook voor een leek gemakkelijk te onderscheiden. De naam geeft
daarvan ook blijk. Zo spreekt men van een heideturf en een bosturf. Zo ook de naam van blauwe turf, die gegeven wordt aan het meest vergane oligotrofe veen en die haar ontstaan
aan de kleur van het veen dankt. Blauwe turf was de zwaarste turf met de hoogste calorische waarde, 4500 calorieën per kg. Het had de hoogste handelswaarde, waarvan de prijs in die tijden lag op ƒ 3,- per gestuwde m3. Het "blauwe veen" dekte als regel de onderste veenlaag van het "dargveen" af.



Foto's en tekst: Katholieke Illustratie (1920)


(foto links) Deurne - Dit dorp, feitelijk ook een samenstelling van tien of elf gehuchten, ligt als een oase in de uitgestrekte, verschrikkelijke vlakke Peel. Maar die oase verdient deze naam dan ook ten volle. Het is een levendig en romantisch dorp; van al zijn goede eigenschap-pen geeft deze foto van het Groot Kasteel nog maar een mager beeld. En er is een kant aan deze streek, die in de volgende jaargetijden den binnenlandsche zwerver genoeg vermag te lokken: denken we maar eens aan de Vlierdensche bergen en het Zandbosch.